Hmeromhnia

------τελευταιες αναρτησεις

aa

Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Translate Police-Voice

Police

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΑΤΡΙΚΑ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΑΤΡΙΚΑ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

ΛΑΜΟΓΙΑ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ! Με καισαρική τομή πάνω από τις μισές γέννες στην Ελλάδα -Στο 83% το ποσοστό στο Αγρίνιο

ΛΑΜΟΓΙΑ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ! Με καισαρική τομή πάνω από τις μισές γέννες στην Ελλάδα -Στο 83% το ποσοστό στο Αγρίνιο


Police-Voice blog ➤
Μία ακομα αρνητική πρωτιά κατέχει η χώρα μας: στις καισαρικές τομές, σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που κατέθεσε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Μανιός, σε επίκαιρη ερώτηση.
Το 2017, το ποσοστό καισαρικών τομών στην Ελλάδα έφτασε το 56,8%, όταν σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο είναι 15%. Μάλιστα, στο Αγρίνιο το ποσοστό φτάνει το 83% και στη Σύρο το 69%, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Μανιός!
Ο Ανδρέας Ξανθός παραδέχθηκε ότι αυτή η εικόνα προκαλεί έντονη ανησυχία. «Οντως, η εικόνα αυτή με τα πολλαπλάσια αυξημένα ποσοστά σε σχέση με το ανώτατο όριο των 15% που ισχύει, δεν περιποιεί τιμή, ούτε για το σύστημα υγείας ούτε για τους επιστήμονες, και προφανώς θέτουν σε αυξημένο κίνδυνο και τις εγκύους αλλά επιβαρύνουν και οικονομικά τη λειτουργία του ΕΣΥ», αναγνώρισε ο υπουργός Υγείας.
«Προφανώς υπάρχουν και τα οικονομικά κίνητρα, και τα κίνητρα ευκολίας στους γυναικολόγους για την οργάνωση του χρόνου τους, αλλά και η αίσθηση στις γυναίκες ότι είναι πιο φιλική, πιο εύκολη και λιγότερη οδυνηρή η καισαρική τομή», επεσήμανε και διαβεβαίωσε ότι θα υπάρξει δέσμη παρεμβάσεων για να αναστραφεί η εικόνα αυτή, με τη συμβολή και των μαιών, ο ρόλος των οποίων έχει ενισχυθεί και αναβαθμιστεί, με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση.
«Δώσαμε ήδη οδηγίες στις διοικήσεις των νοσοκομείων να ελέγχουν αν τηρούν το διεθνές πρωτόκολλο, αλλά και να ζητούν από τους γιατρούς να τεκμηριώνουν την προσφυγή στη καισαρική», ανέφερε ο κ. Ξανθός.
Από την πλευρά του ο κ. Μανιός επέμεινε ότι οι διοικητές των νοσοκομείων δεν θα πρέπει απλά να ελέγχουν αν τηρείται το πρωτόκολλο, αλλά και τα οικονομικά κριτήρια. «Δεν μπορεί σε ένα μόνο δημόσιο νοσοκομείο, να έχουν γίνει 12 γέννες σε μια μέρα και οι 11 να γεννάνε με καισαρική τομή και να εκδίδεται τιμολόγιο με επιπλοκές. Βρέθηκαν κλινικές να κάνουν 80% καισαρικές και το 100% να έχουν επιπλοκές. Αυτό σημαίνει ανεξέλεγκτη διασπάθιση του ΕΟΠΥΥ», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Δόθηκε οδηγία στις διοικήσεις των νοσοκομείων να ελέγχονται οι ασυνήθιστες πρακτικές για τις καισαρικές. Η απάντηση λοιπόν στο φαινόμενο αυτό, είναι ο έλεγχος για την πιστή εφαρμογή των διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών και η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών. Ο ΕΟΠΥΥ έχει ήδη πάρει εντολή από το υπουργείο Υγείας να ελέγχει τις πλασματικές επιπλοκές που καταγράφονται στις καισαρικές τομές για να αυξάνεται το κόστος», του απάντησε ο κ. Ξανθός.
Πηγή ➤

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Παγκόσμιος τρόμος από τον τυφοειδή πυρετό του Πακιστάν: «Αντέχει σε όλα τα φάρμακα – Ένα βήμα πριν την καταστροφή»

Παγκόσμιος τρόμος από τον τυφοειδή πυρετό του Πακιστάν: «Αντέχει σε όλα τα φάρμακα – Ένα βήμα πριν την καταστροφή»


Police-Voice blog ➤
Μια επιθετική επιδημία τυφοειδούς πυρετού στο Πακιστάν, που είναι εξαιρετικά ανθεκτικός στην φαρμακευτική αγωγή (XDR) απέχει μόλις ένα μικρό γενετικό βήμα μακριά από το να καταστεί ανίατος και οι εμπειρογνώμονες υγείας αναμένουν να εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο.
«Πρόκειται για μια παγκόσμια ανησυχία σε αυτό το σημείο», δήλωσεστους New York Times ο δρ. Eric Mintz, επιδημιολόγος στο αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.
Και πρόσθεσε: «Όλα δείχνουν ότι αυτό το στέλεχος θα επιβιώσει και θα εξαπλωθεί εύκολα και το να αποκτήσει αντοχή στην αζιθρομυκίνη είναι μόνο ζήτημα χρόνου πλέον». Η αζιθρομυκίνη είναι σήμερα το μοναδικό αντιβιοτικό που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον τυφοειδή πυρετό.

Ο κίνδυνος από το στέλεχος XDR του τυφοειδούς πυρετού

Ο τυφοειδής πυρετός, που προκαλείται από το βακτήριο της σαλμονέλας (Salmonella enterica) είναι ενδημικός αυτήν τη στιγμή στο Πακιστάν. Πολλές περιοχές της χώρας υποφέρουν από κακές υποδομές και ανεπαρκή πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη. Η επιδημία που προκλήθηκε από το στέλεχος XDR του τυφοειδούς πυρετού -η πρώτη του είδους της- εκτυλίσσεται εκεί από τον Νοέμβριο του 2016. Έχουν επηρεαστεί μέχρι στιγμής τουλάχιστον 850 άτομα σε 14 επαρχίες του Πακιστάν, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας στο Ισλαμαμπάντ, τα οποία παρουσίασαν οι Times. Πριν από αυτή την επιδημία, υπήρχαν μόνο τέσσερις γνωστές, άσχετες μεταξύ τους περιπτώσεις τέτοιου τύπου ανθεκτικού στα φάρμακα τυφοειδούς πυρετού, που εμφανίστηκαν στο Ιράκ, το Μπαγκλαντές, την Ινδία και το Πακιστάν.

Το στέλεχος XDR έχει ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται έξω από το Πακιστάν, ενώ μια περίπτωση που σχετίζεται με ταξίδια εμφανίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο!

Σε μια πρόσφατη έκθεση στο περιοδικό mBio σχετικά με την εμφάνιση του στελέχους XDR, εμπειρογνώμονες για λοιμώδη νοσήματα διαπίστωσαν ότι αυτό το στέλεχος του ιού μπορεί να αντέξει σε επιθέσεις από πέντε κατηγορίες αντιβιοτικών, που χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία του. Κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι η ανάπτυξη του στελέχους αποτελεί μια “καταπληκτική απόδειξη” του πόσο εύκολα ο τυφοειδής πυρετός μπορεί να πάρει γενετικά στοιχεία, που του προσδίδουν αντίσταση στα φάρμακα, “καθιστώντας το ‘στέλεχος XDR’ και μειώνοντας τις επιλογές θεραπείας”.
Τα αντιβιοτικά είναι η μοναδική αποτελεσματική θεραπεία για τον τυφοειδή πυρετό, μια δυνητικά σοβαρή μόλυνση, που μπορεί να γίνει απειλητική για τη ζωή. Ο τυφοειδής πυρετός γενικά χαρακτηρίζεται από πυρετό, κεφαλαλγία, ναυτία, απώλεια όρεξης και δυσκοιλιότητα, ή μερικές φορές διάρροια. Ο κίνδυνος θανάτου είναι ιδιαίτερα αυξημένος σε παιδιά μικρότερα από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Περίπου το 2-5% αυτών που έχουν μολυνθεί, μπορεί να γίνουν χρόνια ασυμπτωματικοί φορείς, μεταφέροντας τα ένοχα βακτηρίδια στα κόπρανα τους. Τα βακτήρια της Τυφοειδούς Σαλμονέλας (Salmonella Typhi) τυπικά εξαπλώνονται μέσω τροφίμων ή/και νερού που είναι μολυσμένα με κόπρανα.

Τυφοειδής πυρετός: Οι αριθμοί αποκαλύπτουν μια… άβολη αλήθεια

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι υπάρχουν περίπου 10-20 εκατομμύρια περιπτώσεις παγκοσμίως, με αποτέλεσμα οι θάνατοι από τυφοειδή πυρετό να κυμαίνονται στις 130-210 περιπτώσεις. Και αυτό συμβαίνει παρά την εφαρμογή αντιμικροβιακών θεραπειών, που, είναι σε μεγάλο βαθμό, είναι ακόμα διαθέσιμες και αποτελεσματικές.
«Οι περισσότεροι γιατροί και μικροβιολόγοι σήμερα δεν συνειδητοποιούν την θνησιμότητα που παρουσίασε ο τυφοειδής πυρετός κατά την προ-αντιβιοτική εποχή», λένε οι Myron Levine και Raphael Simon. Οι δυό τους είναι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Maryland, που έγραψαν πρόσφατα ένα άρθρο σχετικά με τη “επικείμενη θύελλα” του τυφοειδούς XDR στο Πακιστάν.

Τυφοειδής πυρετός: Πώς δημιουργήθηκε το στέλεχος XDR

Στην επιδημία του Πακιστάν, οι ερευνητές υποψιάζονται ότι οι διαρροές λυμάτων ευθύνονται για τη δημιουργία και τη διάδοση του στελέχους XDR. Σύμφωνα με τους Times, σχετική έρευνα έδειξε ότι τα κρούσματα συγκεντρώνονται γύρω από τις γραμμές αποχέτευσης στην πόλη Hyderabad. Οι ερευνητές υποθέτουν, ότι μέσα στα λύματα που διαρρέουν από εκεί, μια επιθετική μορφή MDR τυφοειδούς στελέχους Η58 συνάντησε τυχαία και συνδέθηκε με ένα κυκλικό κομμάτι DNA (πλασμίδιο ή plasmid), το οποίο περιέχει γονίδια, που κωδικοποιούν την αντίσταση στα φάρμακα, πιθανότατα από κάποιο στέλεχος Ε.coli, ή από άλλα εντερικά βακτηρίδια. Αυτή η σύνδεση δημιούργησε το στέλεχος XDR.
Με την επιδημία να βρίσκεται σε εξέλιξη, οι υγειονομικές αρχές του Πακιστάν έχουν ήδη ξεκινήσει μια εκστρατεία για την ενίσχυση των συνθηκών υγιεινής, όπως η εξασφάλιση ότι οι πολίτες βράζουν πρώτα το νερό που πίνουν και να πλένουν τακτικά τα χέρια τους. Οι υγειονομικές αρχές προσπαθούν επίσης να εμβολιάσουν τα παιδιά από τα επιβλαβή μικρόβια.
Όπως αναφέρουν οι Levine και Simon στο άρθρο τους, “γνωρίζουμε πώς να εμποδίζουμε την μετάδοση του τυφοειδούς πυρετού στις περισσότερες περιοχές όπου ενδημεί, δηλαδή με διαχείριση του δικτύου ύδρευσης και την ευρεία παροχή καθαρού νερού για τη βελτίωση της προσωπικής υγιεινής, έτσι ώστε τα ανθρώπινα περιττώματα να μην μολύνουν το νερό και τα τρόφιμα”. Ωστόσο σημειώνουν, ότι αυτές οι προσπάθειες “είναι δαπανηρές και χρειάζονται χρόνο για να αναπτυχθούν, ακόμα και αν υπάρχει πολιτική βούληση και χρηματοδότηση”.
Η πρόσφατη εξάπλωση του στελέχους XDR H58 είναι μια «κατεπείγουσα κλήση» για δράση και καταλήγουν: «Τώρα είναι η στιγμή για παγκόσμια δράση για να αποφευχθεί η θύελλα προτού γίνει καταιγίδα και μια τεράστια κρίση δημόσιας υγείας”.
arstechnica.com
Πηγή ➤

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

Αν δείτε αυτά τα σημάδια στα πόδια σας, τρέξτε αμέσως στον καρδιολόγο!

Αν δείτε αυτά τα σημάδια στα πόδια σας, τρέξτε αμέσως στον καρδιολόγο!


Police-Voice blog ➤
Ελάχιστη είναι συνήθως η σημασία που δίνουμε στα πόδια ή τα πέλματά μας, αφού συνήθως τα κρατάμε «κρυμμένα» μέσα στα παντελόνια και στα παπούτσια και σπάνια αφιερώνουμε χρόνο να εξετάσουμε την επιδερμίδα ή τα νύχια ώστε να διαπιστώσουμε αν υπάρχει κάποια ανησυχητική μεταβολή που χρήζει ιατρικής αξιολόγησης.
Επειδή όμως το σώμα μας βρίσκει κάθε είδους τρόπους να μας προειδοποιεί για δυσλειτουργίες, υπάρχουν συγκεκριμένα σημάδια στα πόδια, ιδιαίτερα στο κατώτερο τμήμα τους από τον αστράγαλο και κάτω, που είναι χαρακτηριστικά προβλημάτων της καρδιάς.
Δείτε τρία από τα πλέον χαρακτηριστικά και φροντίστε να μην τα αγνοήσετε αν πέσουν στην αντίληψή σας, αναφέρει το onmed.
1. Απώλεια τριχοφυΐας
Τι δείχνει: Κακή κυκλοφορία του αίματος
Η απώλεια των τριχών κοντά στον αστράγαλο ή στα δάχτυλα των ποδιών είναι ενδεικτική για τη μειωμένη κυκλοφορία αίματος στα άκρα λόγω περιφερικής αρτηριοπάθειας. Εκτός από την απώλεια τριχών, μπορεί επίσης να παρατηρήσετε ένα ελαφρύ μελάνιασμα στα δάχτυλα ή μια ασυνήθιστη γυαλάδα στην επιδερμίδα. Τα συμπτώματα της περιφερικής αρτηριοπάθειας είναι συνήθως ήπια σε αρχικό στάδιο και ο γιατρός μπορεί να τη διαγνώσει με τη βοήθεια κλινικής εξέτασης ή και ακτινογραφίας.
2. Μικρές κόκκινες γραμμές κάτω από τα νύχια
Τι δείχνουν: Λοίμωξη της καρδιάς
Οι λεπτές κόκκινες γραμμές υποδεικνύουν ρήξη στα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία των κάτω άκρων. Η ρήξη είναι αποτέλεσμα βλάβης από μικρούς θρόμβους που τραυματίζουν τα τριχοειδή αγγεία κάτω από τα νύχια. Η συγκεκριμένη αλλοίωση είναι συχνά χαρακτηριστική της ενδοκαρδίτιδας, μιας λοίμωξης του λεπτού υμένα που επενδύει εσωτερικά την καρδιά. Μεγαλύτερο κίνδυνο ενδοκαρδίτιδας διατρέχουν όσοι έχουν διαγνωστεί με κάποια μορφή καρδιοπάθειας, έχουν βηματοδότη στην καρδιά ή έχουν ιδιαίτερα αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό (π.χ. καρκινοπαθείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία). Αν δεν αντιμετωπιστεί, η ενδοκαρδίτιδα μπορεί να οδηγήσει στην καρδιακή ανεπάρκεια.
3. Κύρτωση των νυχιών
Τι δείχνει: Καρδιοπάθεια
Το σύμπτωμα μπορεί να εκδηλωθεί τόσο στα νύχια των ποδιών όσο και στα νύχια των χεριών. Εκτός από καρδιοπάθεια, είναι και ενδεικτικό για δυσλειτουργία των πνευμόνων ή του εντέρου. Στην περίπτωση καρδιοπάθειας, είναι αποτέλεσμα της αυξημένης αγγειακής αντίστασης και κατ’ επέκταση της αυξημένης ροής αίματος στα αιμοφόρα αγγεία κάτω από τα νύχια. Έτσι, οι υποκείμενοι ιστοί πρήζονται και προσδίδουν στα νύχια πιο στρογγυλό σχήμα και μεγαλύτερο πλάτος.
Πηγή ➤

Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Αργυρώ Γιαννουδάκη..«Άκου Έφη τι είναι Σκλήρυνση Κατά Πλάκας…» -Το συγκινητικό γράμμα προς την υπουργό Εργασίας

Η Αργυρώ Γιαννουδάκη γράφει γράμμα στην Υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, με αφορμή το γεγονός ότι παραμένει εκτός λίστας των μη αναστρέψιμων ασθενειών η σκλήρυνση κατά πλάκας.  «Κυρία Υπουργέ Εργασίας, επειδή προφανώς δεν γνωρίζετε τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας, θα σας βοηθήσω να μάθετε, μήπως και την επoμένη που θα πάτε στο γραφείο κόψετε την κακόγουστη πλάκα και κάνετε αυτό που πρέπει, την εντάξετε δηλαδή, στη σχετική λίστα.  Έχω το θλιβερό προνόμιο να έχω στο στενό οικογενειακό μου περιβάλλον δύο άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας, τον πατέρα μου και τον αδελφό μου, επομένως αν μη τι άλλο έχω άποψη αν είναι βαριά και μη αναστρέψιμη ασθένεια.  Επειδή συνήθως είναι ευκολότερο να αντιληφθούμε μία κατάσταση αν μπούμε στη θέση του άλλου, γι αυτό αποφάσισα να σας γράψω μία φανταστική ιστορία.  «Μία φορά κι έναν καιρό ήταν λοιπόν, μία νέα κοπέλα η Έφη. Καταξιωμένη στο χώρο της, είχε ανέλθει γρήγορα επαγγελματικά. Όλα έβαιναν καλώς στη ζωή της έως εκείνη την αποφράδα μέρα… Ήταν αρκετά στρεσαρισμένη όταν έπεσε το βράδυ στο κρεβάτι και δυσκολεύτηκε να κοιμηθεί, είχε ανάγκη να ξεκουραστεί. Στριφογύριζε αρκετή ώρα έως ότου τα καταφέρει.  Το πρωί άκουσε δύσθυμη το ξυπνητήρι άνοιξε τα μάτια της όμως δεν έβλεπε καλά. Το έψαξε με το χέρι της το έκλεισε και στη συνέχεια έτριψε τα μάτια της. Τα ξανάνοιξε, όμως η θολούρα παρέμενε.  Αποφάσισε να σηκωθεί γρήγορα να πάει στο μπάνιο να ρίξει λίγο νερό στο πρόσωπο της ελαφρώς πανικοβλημένη. Ένιωθε τα πόδια της κάπως μουδιασμένα. Όπως όταν στραβοκοιμάσαι και κόβεις τη ροή του αίματος. Αυτό το απαίσιο συναίσθημα που ευτυχώς περνά μετά από λίγα δευτερόλεπτα συνήθως, τώρα δεν έλεγε να περάσει.  Ψαχούλεψε τις παντόφλες της με τα πόδια της, όμως ήταν αδύνατον να τις βρει. Χρειάστηκε να κοιτάξει κάτω για να τις εντοπίσει. Τις φόρεσε όπως-όπως και με δυσκολία πήγε στο μπάνιο. Έριξε λίγο νερό στο πρόσωπο της σκουπίστηκε και κοιτάχτηκε στον καθρέπτη. Το είδωλο της παρέμενε θολό, παρότι δεν είχε ποτέ κανένα πρόβλημα με την όραση της έως τώρα.  Είχε ήδη αρχίσει να νιώθει ανησυχία, όμως τα πράγματα χειροτέρεψαν όταν κατέβασε το εσώρουχο της και κάθισε στη λεκάνη της τουαλέτας, ένιωθε γεμάτη την κύστη της, όμως στην εντολή που έδινε ο εγκέφαλος να αδειάσει δεν υπήρχε καμία ανταπόκριση.  Επέστρεψε στο δωμάτιο και πήρε να αρχίσει να ντύνεται. Παρατήρησε ότι δυσκολευόταν να κουμπώσει τα κουμπιά από το πουκάμισο, γιατί αυτό το περίεργο μούδιασμα ταλαιπωρούσε και τα χέρια της, σαν να είχε χάσει την αφή της.  Φόρεσε το παντελόνι της και στη συνέχεια κατευθύνθηκε στην παπουτσοθήκη. Έβγαλε τις ψηλές της γόβες και τις φόρεσε στα πόδια της. Αυτή τη φορά όμως δεν κατάφερε παρά να κάνει ελάχιστα βήματα. Έπεσε κάτω. Τα τακούνια είχαν καταστραφεί κουνούσαν. Πανάθεμα την ώρα και τη στιγμή, τόσα λεφτά είχε δώσει…  Τις έβγαλε τις κράτησε στο χέρι της και έλεγξε τα τακούνια. Περίεργο. Δεν κουνιόταν καθόλου…  Διάλεξε ένα χαμηλό ζευγάρι δετά παπούτσια. Τα φόρεσε και προσπάθησε πολλές φορές να τα δέσει. Ήταν αδύνατον! Δεν αισθανόταν τα χέρια της, έβαλε τελικά κάτι μπαλαρίνες.  Αποφάσισε ότι η σύσκεψη που την περίμενε στη δουλειά έπρεπε να περιμένει. Το φρόνιμο θα ήταν να πάει στο νοσοκομείο.  Κάλεσε ένα ταξί και πανικοβλημένη κατευθύνθηκε στο νοσοκομείο.  Οι γιατροί μόλις τους μίλησε για τα συμπτώματα έδειξαν ανησυχία και αμέσως προχώρησαν στην εισαγωγή της. Εξετάσεις αίματος, μαγνητικές τομογραφίες και παρακέντηση στην σπονδυλική στήλη. Στην τελευταία ο νευρολόγος την προειδοποίησε ότι δεν έπρεπε να κουνηθεί καθόλου γιατί κινδύνευε να μείνει παράλυτη.  Την έβαλαν να καθίσει στο κρεβάτι και αφότου έσκυψε όσο πιο μπροστά μπορούσε, ένιωσε έναν οξύ αφόρητο πόνο από την βελόνα που διαπερνούσε τον μεσοσπονδύλιο δίσκο για να φτάσει στο μυελό.  Για το επόμενο 24ωρο έπρεπε να μείνει ακίνητη στο κρεβάτι. Έτσι κι έγινε υποφέροντας από απίστευτο πονοκέφαλο.  Παρότι, διάγνωση δεν υπήρξε, αποφασίστηκε άμεσα να της χορηγηθεί ενδοφλέβια κορτιζόνη.  Τον επόμενο ένα χρόνο έως ότου γινόταν η διάγνωση ότι έπασχε τελικά από σκλήρυνση κατά πλάκας, είχε ξεκινήσει τα αντικαταθλιπτικά και τίποτα πια δεν ήταν όπως πριν. Έπρεπε απλώς να μάθει να συνυπάρχει με μία ασθένεια, την οποία για να αντιμετωπίσει, έπρεπε από δω και πέρα τις μισές μέρες της ζωής της να νιώθει άρρωστη.  Σε αυτό οφειλόταν η αγωγή ιντερφερόνης που της πρότειναν. Μέρα παρά μέρα θα έπρεπε να πηγαίνει στο ψυγείο και να παίρνει το φιαλίδιο με το φάρμακο να το τοποθετεί στην αυτόματη πλαστική σύριγγα και να τρυπιέται κυκλικά, σε χέρια πόδια και κοιλιά. Η ένεση γινόταν το βράδυ και την επόμενη μέρα έτρεμε από το ρίγος που της προκαλούσε ο πυρετός και ο πόνος στα κόκαλα.  Τα μουδιάσματα όμως δεν υποχώρησαν μετά από ένα εξάμηνο, ο οργανισμός της δεν ανταποκρινόταν στη θεραπεία…  Ήδη ο προϊστάμενος της, είχε ζητήσει την αντικατάσταση της, αφού δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Λίγο καιρό αργότερα απολύθηκε.  Το μόνο που την ανακούφιζε ήταν αυτή η αναθεματισμένη κορτιζόνη. Τα μουδιάσματα υποχωρούσαν με την είσοδο της στην κυκλοφορία, μα ταυτόχρονα ένιωθε την καρδιά της να χτυπά σαν τρελή. Μία απίστευτη νευρικότητα και στρες την κατέβαλλαν. Είχε χάσει κάθε ίχνος αισιοδοξίας.  Τα απλά καθημερινά πράγματα βαθμιαία μετατρέπονταν σε Γολγοθάς. Να πιάσει τα χάπια από το τραπέζι και να τα φέρει στο στόμα της, να σηκώσει το μπουκάλι με το κρύο νερό και να γεμίσει το ποτήρι, να μεταφέρει την κατσαρόλα με το φαγητό από την κουζίνα στον πάγκο. Τα χέρια και τα πόδια δεν υπάκουαν πια. Οι κινήσεις λιγόστεψαν και έγιναν πιο δύσκολες, ενεργοβόρες. Το να κάνει μπάνιο της προκαλούσε απίστευτη κόπωση, το να ανέβει μία σκάλα ήταν εφιάλτης και όσο ο καιρός ζέσταινε πέθαινε από εξάντληση.  Αρνήθηκε δύο χρόνια να κρατήσει μπαστούνι. Και όταν το αποφάσισε δεν άντεξε τα επίμονα βλέμματα της γειτονιάς. Είναι που ψυχολογικά είχε γίνει ράκος.  Εκείνο όμως που την σημάδεψε ήταν η τελευταία φορά που κόλλησε μια απλή ίωση. Έμεινε στο κρεβάτι καθηλωμένη επί 15 μέρες, ανήμπορη να αυτοεξυπηρετηθεί. Πώς να ξεχάσει ότι στην προσπάθεια της να φτάσει στο μπάνιο έπεσε και αδυνατώντας να σηκωθεί και λερώθηκε… Μεγαλύτερη αυτοταπείνωση δεν μπορούσε να φανταστεί.  Η παρέα της, είχε πάψει πια να είναι ευχάριστη. Κι ενώ είχε την ανάγκη των φίλων της, με την συμπεριφορά της τους απόδιωχνε μακριά της.  Το επόμενο καλοκαίρι δοκίμασε μία νέα θεραπεία, όταν εισήχθη στο νοσοκομείο σε έξαρση. Ο γιατρός αφού της χορήγησε ένα σχήμα κορτιζόνης της είπε ότι για τις επόμενες ημέρες έπρεπε να ξεκινήσει με 36 χάπια κορτιζόνης και σταδιακά να τα μειώνει…  Ούτε αυτό είχε αποτέλεσμα. Όταν ολοκλήρωσε τη θεραπεία, διαπίστωσε ότι είχε εξαιρετικά συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα. Μετά από αιματολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι είχε και διαβήτη….  Ο άνθρωπος που βρισκόταν συνεχώς δίπλα της όλο αυτό το διάστημα ήταν η μητέρα της, η οποία θα μπορούσε οποιοσδήποτε να καταλάβει ότι είχε εξοντωθεί ψυχολογικά και σωματικά. Ένιωθε ότι δεν μπορεί να κάνει την κόρη της ευτυχισμένη και αυτό τη διέλυε, όμως δεν έπρεπε να το δείχνει.  Η Έφη περιμένει τη θεραπεία που θα δώσει τέλος στο βάσανο της. Έχοντας χάσει ένα μικρό ευτυχώς ποσοστό της περιφερειακής της όρασης. Διέκοψε τις θεραπείες και προσπαθεί να αποδεχτεί την κατάσταση της τρία χρόνια μετά.  Σε περιόδους έξαρσης της ασθένειας πηγαίνει στο νοσοκομείο και κάνει αγωγή με κορτιζόνη. Είναι πλέον 36 και σκέφτεται ότι θα ήθελε ένα παιδί με τον σύντροφο της. Όμως, ξέρει ότι μία εγκυμοσύνη μπορεί να σημάνει ραγδαία επιδείνωση της κατάσταση της. Είναι επίσης που σκέφτεται ότι ίσως υπάρχουν μέρες που δεν θα μπορεί να το σηκώσει αγκαλιά όταν εκείνο θα κλαίει για να το ταΐσει ή να το αλλάξει πάνα και η σκέψη την τρομάζει. Την τρομάζει η ζωή πια, την τρομάζουν τα απλά καθημερινά πράγματα, την τρομάζει πώς έχει αλλάξει.  Προσπαθεί να διαχειριστεί τον σε μόνιμη βάση θυμό με τον εαυτό της, για το ότι δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί, όμως αντί να δείχνει την ευγνωμοσύνη της στη μητέρα και τον σύντροφο της που είναι κερί αναμμένο δίπλα της, γίνεται ολοένα και πιο απότομη απέναντι τους, λες και εκείνοι είναι που ευθύνονται για την κατάσταση της.  Είναι που πάντα ήταν δραστήρια και δεν αντέχει το στίγμα της αναπηρίας. Ντρέπεται να βγαίνει έξω από το σπίτι σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον, με δρόμους, πεζοδρόμια ακατάλληλα, υπηρεσίες και καταστήματα που δεν της επιτρέπουν την ελεύθερη πρόσβαση και κλείνεται όλο και περισσότερο στον εαυτό της.  Και σαν να μην έφτανε αυτό κάποιοι αποφάσισαν ότι η πολλαπλή σκλήρυνση της είναι ιάσιμη…»  Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μία ασθένεια, της οποίας τα συμπτώματα διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, όπως επίσης και ο χρόνος διάγνωσης. Ο πατέρας μου πάσχει από το 1997 και διαγνώστηκε πριν από 3-4 χρόνια, αυτή τη στιγμή δύσκολα αυτοεξυπηρετείται μόνος του. Ο αδελφός μου νόσησε το 2010 και διαγνώστηκε περίπου 2 χρόνια μετά, παρότι η ασθένεια ξεκίνησε φοβερά επιθετικά, πλέον μπορεί να είναι απόλυτα λειτουργικός με εξαίρεση τις περιόδους που είναι σε έξαρση. Αμφότεροι είναι υποχρεωμένοι να ζουν με την σκλήρυνση, γιατί γνωρίζουν ότι δεν είναι κάτι περαστικό.  Θα ήθελα να ευχηθώ σε όποιον πήρε την απόφαση να θέσει την ΣΚΠ εκτός λίστας και… στα δικά του, ιάσιμη είναι άλλωστε… αλλά δεν θα το κάνω ούτε για αστείο.  Θα ζητήσω απλώς να σεβαστείτε την κατάσταση των ασθενών και να πράξετε το αυτονόητο, κάνοντας το ελάχιστο για να διευκολύνετε τη ζωή τους.


Police-Voice blog ➤
Η Αργυρώ Γιαννουδάκη γράφει γράμμα στην Υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, με αφορμή το γεγονός ότι παραμένει εκτός λίστας των μη αναστρέψιμων ασθενειών η σκλήρυνση κατά πλάκας.
«Κυρία Υπουργέ Εργασίας, επειδή προφανώς δεν γνωρίζετε τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας, θα σας βοηθήσω να μάθετε, μήπως και την επoμένη που θα πάτε στο γραφείο κόψετε την κακόγουστη πλάκα και κάνετε αυτό που πρέπει, την εντάξετε δηλαδή, στη σχετική λίστα.
Έχω το θλιβερό προνόμιο να έχω στο στενό οικογενειακό μου περιβάλλον δύο άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας, τον πατέρα μου και τον αδελφό μου, επομένως αν μη τι άλλο έχω άποψη αν είναι βαριά και μη αναστρέψιμη ασθένεια.
Επειδή συνήθως είναι ευκολότερο να αντιληφθούμε μία κατάσταση αν μπούμε στη θέση του άλλου, γι αυτό αποφάσισα να σας γράψω μία φανταστική ιστορία.
«Μία φορά κι έναν καιρό ήταν λοιπόν, μία νέα κοπέλα η Έφη. Καταξιωμένη στο χώρο της, είχε ανέλθει γρήγορα επαγγελματικά. Όλα έβαιναν καλώς στη ζωή της έως εκείνη την αποφράδα μέρα… Ήταν αρκετά στρεσαρισμένη όταν έπεσε το βράδυ στο κρεβάτι και δυσκολεύτηκε να κοιμηθεί, είχε ανάγκη να ξεκουραστεί. Στριφογύριζε αρκετή ώρα έως ότου τα καταφέρει.
Το πρωί άκουσε δύσθυμη το ξυπνητήρι άνοιξε τα μάτια της όμως δεν έβλεπε καλά. Το έψαξε με το χέρι της το έκλεισε και στη συνέχεια έτριψε τα μάτια της. Τα ξανάνοιξε, όμως η θολούρα παρέμενε.
Αποφάσισε να σηκωθεί γρήγορα να πάει στο μπάνιο να ρίξει λίγο νερό στο πρόσωπο της ελαφρώς πανικοβλημένη. Ένιωθε τα πόδια της κάπως μουδιασμένα. Όπως όταν στραβοκοιμάσαι και κόβεις τη ροή του αίματος. Αυτό το απαίσιο συναίσθημα που ευτυχώς περνά μετά από λίγα δευτερόλεπτα συνήθως, τώρα δεν έλεγε να περάσει.
Ψαχούλεψε τις παντόφλες της με τα πόδια της, όμως ήταν αδύνατον να τις βρει. Χρειάστηκε να κοιτάξει κάτω για να τις εντοπίσει. Τις φόρεσε όπως-όπως και με δυσκολία πήγε στο μπάνιο. Έριξε λίγο νερό στο πρόσωπο της σκουπίστηκε και κοιτάχτηκε στον καθρέπτη. Το είδωλο της παρέμενε θολό, παρότι δεν είχε ποτέ κανένα πρόβλημα με την όραση της έως τώρα.
Είχε ήδη αρχίσει να νιώθει ανησυχία, όμως τα πράγματα χειροτέρεψαν όταν κατέβασε το εσώρουχο της και κάθισε στη λεκάνη της τουαλέτας, ένιωθε γεμάτη την κύστη της, όμως στην εντολή που έδινε ο εγκέφαλος να αδειάσει δεν υπήρχε καμία ανταπόκριση.
Επέστρεψε στο δωμάτιο και πήρε να αρχίσει να ντύνεται. Παρατήρησε ότι δυσκολευόταν να κουμπώσει τα κουμπιά από το πουκάμισο, γιατί αυτό το περίεργο μούδιασμα ταλαιπωρούσε και τα χέρια της, σαν να είχε χάσει την αφή της.
Φόρεσε το παντελόνι της και στη συνέχεια κατευθύνθηκε στην παπουτσοθήκη. Έβγαλε τις ψηλές της γόβες και τις φόρεσε στα πόδια της. Αυτή τη φορά όμως δεν κατάφερε παρά να κάνει ελάχιστα βήματα. Έπεσε κάτω. Τα τακούνια είχαν καταστραφεί κουνούσαν. Πανάθεμα την ώρα και τη στιγμή, τόσα λεφτά είχε δώσει…
Τις έβγαλε τις κράτησε στο χέρι της και έλεγξε τα τακούνια. Περίεργο. Δεν κουνιόταν καθόλου…
Διάλεξε ένα χαμηλό ζευγάρι δετά παπούτσια. Τα φόρεσε και προσπάθησε πολλές φορές να τα δέσει. Ήταν αδύνατον! Δεν αισθανόταν τα χέρια της, έβαλε τελικά κάτι μπαλαρίνες.
Αποφάσισε ότι η σύσκεψη που την περίμενε στη δουλειά έπρεπε να περιμένει. Το φρόνιμο θα ήταν να πάει στο νοσοκομείο.
Κάλεσε ένα ταξί και πανικοβλημένη κατευθύνθηκε στο νοσοκομείο.
Οι γιατροί μόλις τους μίλησε για τα συμπτώματα έδειξαν ανησυχία και αμέσως προχώρησαν στην εισαγωγή της. Εξετάσεις αίματος, μαγνητικές τομογραφίες και παρακέντηση στην σπονδυλική στήλη. Στην τελευταία ο νευρολόγος την προειδοποίησε ότι δεν έπρεπε να κουνηθεί καθόλου γιατί κινδύνευε να μείνει παράλυτη.
Την έβαλαν να καθίσει στο κρεβάτι και αφότου έσκυψε όσο πιο μπροστά μπορούσε, ένιωσε έναν οξύ αφόρητο πόνο από την βελόνα που διαπερνούσε τον μεσοσπονδύλιο δίσκο για να φτάσει στο μυελό.
Για το επόμενο 24ωρο έπρεπε να μείνει ακίνητη στο κρεβάτι. Έτσι κι έγινε υποφέροντας από απίστευτο πονοκέφαλο.
Παρότι, διάγνωση δεν υπήρξε, αποφασίστηκε άμεσα να της χορηγηθεί ενδοφλέβια κορτιζόνη.
Τον επόμενο ένα χρόνο έως ότου γινόταν η διάγνωση ότι έπασχε τελικά από σκλήρυνση κατά πλάκας, είχε ξεκινήσει τα αντικαταθλιπτικά και τίποτα πια δεν ήταν όπως πριν. Έπρεπε απλώς να μάθει να συνυπάρχει με μία ασθένεια, την οποία για να αντιμετωπίσει, έπρεπε από δω και πέρα τις μισές μέρες της ζωής της να νιώθει άρρωστη.
Σε αυτό οφειλόταν η αγωγή ιντερφερόνης που της πρότειναν. Μέρα παρά μέρα θα έπρεπε να πηγαίνει στο ψυγείο και να παίρνει το φιαλίδιο με το φάρμακο να το τοποθετεί στην αυτόματη πλαστική σύριγγα και να τρυπιέται κυκλικά, σε χέρια πόδια και κοιλιά. Η ένεση γινόταν το βράδυ και την επόμενη μέρα έτρεμε από το ρίγος που της προκαλούσε ο πυρετός και ο πόνος στα κόκαλα.
Τα μουδιάσματα όμως δεν υποχώρησαν μετά από ένα εξάμηνο, ο οργανισμός της δεν ανταποκρινόταν στη θεραπεία…
Ήδη ο προϊστάμενος της, είχε ζητήσει την αντικατάσταση της, αφού δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Λίγο καιρό αργότερα απολύθηκε.
Το μόνο που την ανακούφιζε ήταν αυτή η αναθεματισμένη κορτιζόνη. Τα μουδιάσματα υποχωρούσαν με την είσοδο της στην κυκλοφορία, μα ταυτόχρονα ένιωθε την καρδιά της να χτυπά σαν τρελή. Μία απίστευτη νευρικότητα και στρες την κατέβαλλαν. Είχε χάσει κάθε ίχνος αισιοδοξίας.
Τα απλά καθημερινά πράγματα βαθμιαία μετατρέπονταν σε Γολγοθάς. Να πιάσει τα χάπια από το τραπέζι και να τα φέρει στο στόμα της, να σηκώσει το μπουκάλι με το κρύο νερό και να γεμίσει το ποτήρι, να μεταφέρει την κατσαρόλα με το φαγητό από την κουζίνα στον πάγκο. Τα χέρια και τα πόδια δεν υπάκουαν πια. Οι κινήσεις λιγόστεψαν και έγιναν πιο δύσκολες, ενεργοβόρες. Το να κάνει μπάνιο της προκαλούσε απίστευτη κόπωση, το να ανέβει μία σκάλα ήταν εφιάλτης και όσο ο καιρός ζέσταινε πέθαινε από εξάντληση.
Αρνήθηκε δύο χρόνια να κρατήσει μπαστούνι. Και όταν το αποφάσισε δεν άντεξε τα επίμονα βλέμματα της γειτονιάς. Είναι που ψυχολογικά είχε γίνει ράκος.
Εκείνο όμως που την σημάδεψε ήταν η τελευταία φορά που κόλλησε μια απλή ίωση. Έμεινε στο κρεβάτι καθηλωμένη επί 15 μέρες, ανήμπορη να αυτοεξυπηρετηθεί. Πώς να ξεχάσει ότι στην προσπάθεια της να φτάσει στο μπάνιο έπεσε και αδυνατώντας να σηκωθεί και λερώθηκε… Μεγαλύτερη αυτοταπείνωση δεν μπορούσε να φανταστεί.
Η παρέα της, είχε πάψει πια να είναι ευχάριστη. Κι ενώ είχε την ανάγκη των φίλων της, με την συμπεριφορά της τους απόδιωχνε μακριά της.
Το επόμενο καλοκαίρι δοκίμασε μία νέα θεραπεία, όταν εισήχθη στο νοσοκομείο σε έξαρση. Ο γιατρός αφού της χορήγησε ένα σχήμα κορτιζόνης της είπε ότι για τις επόμενες ημέρες έπρεπε να ξεκινήσει με 36 χάπια κορτιζόνης και σταδιακά να τα μειώνει…
Ούτε αυτό είχε αποτέλεσμα. Όταν ολοκλήρωσε τη θεραπεία, διαπίστωσε ότι είχε εξαιρετικά συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα. Μετά από αιματολογικό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι είχε και διαβήτη….
Ο άνθρωπος που βρισκόταν συνεχώς δίπλα της όλο αυτό το διάστημα ήταν η μητέρα της, η οποία θα μπορούσε οποιοσδήποτε να καταλάβει ότι είχε εξοντωθεί ψυχολογικά και σωματικά. Ένιωθε ότι δεν μπορεί να κάνει την κόρη της ευτυχισμένη και αυτό τη διέλυε, όμως δεν έπρεπε να το δείχνει.
Η Έφη περιμένει τη θεραπεία που θα δώσει τέλος στο βάσανο της. Έχοντας χάσει ένα μικρό ευτυχώς ποσοστό της περιφερειακής της όρασης. Διέκοψε τις θεραπείες και προσπαθεί να αποδεχτεί την κατάσταση της τρία χρόνια μετά.
Σε περιόδους έξαρσης της ασθένειας πηγαίνει στο νοσοκομείο και κάνει αγωγή με κορτιζόνη. Είναι πλέον 36 και σκέφτεται ότι θα ήθελε ένα παιδί με τον σύντροφο της. Όμως, ξέρει ότι μία εγκυμοσύνη μπορεί να σημάνει ραγδαία επιδείνωση της κατάσταση της. Είναι επίσης που σκέφτεται ότι ίσως υπάρχουν μέρες που δεν θα μπορεί να το σηκώσει αγκαλιά όταν εκείνο θα κλαίει για να το ταΐσει ή να το αλλάξει πάνα και η σκέψη την τρομάζει. Την τρομάζει η ζωή πια, την τρομάζουν τα απλά καθημερινά πράγματα, την τρομάζει πώς έχει αλλάξει.
Προσπαθεί να διαχειριστεί τον σε μόνιμη βάση θυμό με τον εαυτό της, για το ότι δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί, όμως αντί να δείχνει την ευγνωμοσύνη της στη μητέρα και τον σύντροφο της που είναι κερί αναμμένο δίπλα της, γίνεται ολοένα και πιο απότομη απέναντι τους, λες και εκείνοι είναι που ευθύνονται για την κατάσταση της.
Είναι που πάντα ήταν δραστήρια και δεν αντέχει το στίγμα της αναπηρίας. Ντρέπεται να βγαίνει έξω από το σπίτι σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον, με δρόμους, πεζοδρόμια ακατάλληλα, υπηρεσίες και καταστήματα που δεν της επιτρέπουν την ελεύθερη πρόσβαση και κλείνεται όλο και περισσότερο στον εαυτό της.
Και σαν να μην έφτανε αυτό κάποιοι αποφάσισαν ότι η πολλαπλή σκλήρυνση της είναι ιάσιμη…»
Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μία ασθένεια, της οποίας τα συμπτώματα διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, όπως επίσης και ο χρόνος διάγνωσης. Ο πατέρας μου πάσχει από το 1997 και διαγνώστηκε πριν από 3-4 χρόνια, αυτή τη στιγμή δύσκολα αυτοεξυπηρετείται μόνος του. Ο αδελφός μου νόσησε το 2010 και διαγνώστηκε περίπου 2 χρόνια μετά, παρότι η ασθένεια ξεκίνησε φοβερά επιθετικά, πλέον μπορεί να είναι απόλυτα λειτουργικός με εξαίρεση τις περιόδους που είναι σε έξαρση. Αμφότεροι είναι υποχρεωμένοι να ζουν με την σκλήρυνση, γιατί γνωρίζουν ότι δεν είναι κάτι περαστικό.
Θα ήθελα να ευχηθώ σε όποιον πήρε την απόφαση να θέσει την ΣΚΠ εκτός λίστας και… στα δικά του, ιάσιμη είναι άλλωστε… αλλά δεν θα το κάνω ούτε για αστείο.
Θα ζητήσω απλώς να σεβαστείτε την κατάσταση των ασθενών και να πράξετε το αυτονόητο, κάνοντας το ελάχιστο για να διευκολύνετε τη ζωή τους.
Πηγή ➤

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Σοκ στην Πάτρα: Έφυγε από τη ζωή 17χρονος από ιλαρά !

Σοκ στην Πάτρα: Έφυγε από τη ζωή 17χρονος από ιλαρά


Police-Voice blog ➤
Η Πάτρα μετρά τον έναν ακόμα θάνατο που προήλθε από κρούσμα Ιλαράς. Πρόκειται για έναν 17χρονο ο οποίος νοσηλευόταν στο νοσοκομείο του Ρίου με ιλαρά σε βαριά μορφή.
Ο οργανισμός του νεαρού, ρομά από την Ηλεία, δεν άντεξε και πέθανε από εγκεφαλίτιδα. Ακόμα στα νοσοκομεία της Πάτρας νοσηλεύονται αρκετοί ασθενείς που νοσούν από ιλαρά ανάμεσά τους και μια γυναίκα σε προχωρημένη εγκυμοσύνη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, 11 παιδιά χρειάστηκε να νοσηλευτούν στην Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Πύργου. Από τον ιό δεν ξέφυγε και μία γιατρός από τον Πύργο της οποίας η κατάσταση πλέον δεν είναι ανησυχητική.
Όπως τονίζουν οι γιατροί η επιδημιολογική επιτήρηση της νόσου και η έγκαιρη εφαρμογή προληπτικών μέτρων όπως ο εμβολιασμός) αποτελούν τα πλέον ενδεδειγμένα μέτρα για τον έλεγχο της νόσου».
Πηγή: www. dete.gr
Πηγή ➤

Διαβάστε Περισσότερα »